LT  EN  
 
  Martin A. Dege

KurkLT:Art Baltica    KURK apie LT 2013    

IN MEMORIAM ADRIAAN KORVER (OLANDŲ KALBA)


Adriaan Johan Hendrik Korver
18/07/1947 Amsterdam - 08/02/2013 Tilburg


De stichting „Kultūros artelė“ (Vilnius, LT) en de stichting „smARTroots“ (Rotterdam, NL) geven met groot leedwezen het heengaan te kennen van medewerker en oprichter van non-gouvernementele fondsen, mecenas van sociaal-culturele integratieprojecten, onafhankelijk adviseur van het gezondheidssysteem Adriaan Korver. Deze geduldige mens, erudiete en energieke leraar beëindigde zijn kosmopolitische missie op aarde op 8 februari 2012 in het ziekenhuis van Tilburg na zes ingewikkelde operaties, waarna onverhoopt complicaties zijn ontstaan. De lichtende herinnering aan hem zal nog lang in ons hart blijven en zijn betekenisvolle werken laten voetstappen en advies achter dat de collega’s van het werk verder zal inspireren. Indrukwekkend was het geografisch aspect van de werken van Adriaan Korver: Zijn advies heeft hij uitgebracht in de landen van Europa (Armenië, Bosnië-Herzegovina, Bulgarije, Kroatië, Tsjechië, Estland, Georgië, Hongarije, Letland, Litouwen, Polen, Roemenië, Rusland, Servië, Slowakije, Slovenië en Oekraïene); van Afrika (Kenia, Madagaskar, Sudan, Zambia) Suriname en Azië (Afghanistan, Jordanië, Kazachstan, Kirgizië, Pakistan, Tadzjikistan, en Jemen).

De doctor in de wetenschappen Adriaan Korver was uniek in zijn intelligentie, zijn werkwijze, zijn ontvankelijke geest en zijn uitstekende geheugen, zijn goede gevoel voor humor, zijn diplomatie, zijn eerbied voor alles wat leeft, zijn niet-aflatende innerlijke energie en dynamiek, zijn bezorgdheid en verantwoordelijkheid, zijn eindeloze wil om verzamelde ervaringen en alles wat een mens vreugde geeft, te delen, en in het feit dat hij nooit pas op de plaats maakte.

Hij verloor nooit zijn idealisme, probeerde altijd een mooiere toekomst te maken. Opvallend was Adriaan’s liefde voor Litouwen en de jonge generatie opgroeiende patriotten van het land. Terwijl hij (van 2001-2003?) voor de EU aan een missie voor de gezondheidszorg werkte, sprak hij niet alleen graag met zijn Litouwse collega’s enoverheidsvertegenwoordigers van verschillende afdelingen, maar vond hij ook tijd om de regionale cultuur, de tradities en de inheemse keuken te leren kennen. Hij nam actief deel aan openbare bijeenkomsten, filmde een reclame filmclip, bezocht concerten van professionele musici en interesseerde zich levendig voor de uitvoerders van de cultuur en hun kunstwerken. Als hij in Nederland over Litouwen sprak kwamen er voortdurend namen van Litouwse componisten over zijn lippen, in het bijzonder die van Vidmantas Bartulis en zijn “Requiem” (een werk dat op het “Festival van Vilnius” heeft geklonken).

Adriaan Korver heeft in de Litouwse culturele wereld enkele belangrijke voetsporen achtergelaten, te beginnen met het vormen van een vernieuwend cultuurbeleid, alsmede met de door hem in Nederland opgerichte stichting „Yanos International“- vele jaren partner van de NGO „Kultūros artelė“. Toen hij wegging beloofde Adriaan terug te komen, echter hij kwam niet alleen maar met 180 muziekliefhebbers – het Koninklijk Bredaas Mannenkoor en een indrukwekkende fanclub. Adriaan, die de meest positieve en pikante historische weetjes over Litouwen had verzameld, fungeerde als gids in de Nederlandse taal. Jammer dat het hem door burocratisch oponthoud niet gelukt is een boekje uit te geven, maar alle „vliegende Hollanders“ hadden de door Adriaan verzamelde complete informatie in handen, materiaal over Vilnius en andere indrukwekkende Litouwse steden.

Het Bredaas Mannenkoor (en de toenmalige dirigent Marcel Verhoeff) heeft samen met de beste uitvoerend musici van Litouwen en Polen indrukwekkende concerten ten gehore gebracht in de St. Janskerk en de St Bernardskerk, het heeft meer dan eens deelgenomen aan een liefdadigheidsactie, en om de geachte mevrouw Nijole Galiniene te helpen hebben ze kennis gemaakt met het kinderverzorgingstehuis in Kuršėnai, waar ze niet alleen Nederlandse en Litouwse liederen ten gehore hebben gebracht, en toneelstukken hebben gezien, maar waar ook het geluid van hamers en klompen klonk en het ruisen van kwasten – blijkbaar konden de met gouden handen gezegende koorzangers ook verbouwen, schilderen en woonruimtes decoreren. Een fresco dat door Theo Mellis geschilderd is, en dat de Grote Kerk van Breda en het Bredaas Mannenkoor voorstelt, herinnert niet alleen de nieuwe kinderen van het verzorgingshuis, maar ook jongeren die reeds aan hun eigen zelfstandig bestaan zijn begonnen aan de gedenkwaardige momenten.
Daarom is in 2005 het eerste cultureel-toeristische programma georganiseerd waarvan de „Reizigersclub“ (onder leiding van Gražina Endriuškaitė) een concreet voorbeeld werd voor de vorming van het cultureel toerisme en het sociale integratie-beleid in Litouwen.

We hebben ons verheugd in de resultaten van de vruchtbare gezamenlijke acties met de NGO „Kultūros artelė“: een project dat opgenomen is in het programma „Vilnius – Culturele hoofdstad van Europa 2009“ en dat vanuit Brussel ons in Vilnius de eevolle status van „V-EKS 2009“ bezorgd heeft...

De blinden en slechtzienden in Litouwen konden een nieuw braille-boek tegemoet zien met een beschrijving in braille van de „Mythologische tekens van Litouwen“, met tentoonstellingen en bovendien een master class in het zomerkamp „Kurk Lietuvoje: Art Baltica 2010“ (Schep in Litouwen: Baltische Kunst 2010) door de alom erkende en gevierde lerares Larisa Pavlova (St. Petersburg, Rusland). De doven en slechthorende jonge mensen in Panevežys konden zich verheugen in het nieuw opgerichte ensemble „Percussie van de Stilte“ (onder leiding van de directrice Danutė Kriščiūnienė). Momenteel geeft dit ensemble de Litouwse mensen momenten van verbazing en vreugde op TV-uitzendingen en regionale en plaatselijke festivals.

Er waren lichtpuntjes en woorden van hoop in de teleurstellende momenten die we onophoudelijk tegenkwamen tijdens het proces van oplossen van de problemen in de non-gouvernementele sector.

We zijn Adriaan dankbaar, dat hij zich niet weinig heeft ingezet voor de vorming van het strategisch NGO-beleid in Litouwen. We hadden het geluk onze werkzaamheden over de grens te kunnen uitbreiden en door te gaan met wat we begonnen waren in Nederland. We verheugden ons in een nieuwe opvlamming op de grote bühne: na 5 zware operaties en hardnekkige behandelingen kwam Adriaan terug bij het mannenkoor en nam actief deel aan het muzikale en sociale leven. Zijn groot cosmopolitisch hart was onrustig – opnieuw zette hij missies op in Bosnië en Herzegovina, Servie en Litouwen, plande projecten, strategieën en andere plannen, en besteedde meer tijd met zijn geliefde gezin en zijn kleindochter, familieleden en goede vrienden.

Aangemoedigd door Adriaan keerde ik terug in de wereld van de klassieke muziek. Het „Requiem“ van Giuseppe Verdi dat eind januari 2012 in de concertzalen van Breda en Tilburg klonk, werd een speling van het lot, als het ware een opdracht en een dankzegging uit het hart voor de weg van klank, kleur en onbaatzuchtige werken die we samen gegaan zijn.

Al zingend herinneren we ons Adriaan Johan Hendrik Korver als onvermoeibare lichtende ziel en MENS van brede eruditie. Over zeer ernstige zaken gaf hij vaak zijn mening op schalkse wijze. Hij was een ideologisch leraar, hij bewonderde het verborgen innerlijk licht in de mensen die hij ontmoette, en in de natuur – de speling van het lichtspectrum van de zon. Voortdurend dankte hij de Allehoogste voor het hem geschonken erfgoed en nieuwe uitdagingen. Nu buigen wij Litouwers, die in Litouwen zijn achtergebleven en die over de wereld verspeid zijn, het hoofd, en danken hem hartelijk voor zijn erfenis en voor zijn onschatbare kameraadschappelijkheid waarmee we onverbrekelijk verbonden zijn, en eenmaal hersteld van de meegemaakte moeilijkheden willen we voorwaards vliegen, naar het licht. „De kracht van het verleden“ – zo zal ook verder het credo* luiden van onze culturele activiteiten, maar wij, alsook zijn gezinsleden misssen Adriaan heel heel erg, en we zullen hem blijven missen. Rust in vrede en in het Eeuwige Licht.

* Als Nederlandse versie van Praeities stiprybė is gekozen voor: „Verleden versterkt“
 
  © e-Solution: InDis Baltic